wylosuj kolejny
Newsletter
podaj email:

 
buttonarium.eu - Strona Polskich Kolekcjonerów Guzików
8230 guzików 1552 właścicieli 766 sygnatur 684 wytwórców 98 komentarzy
pl

Guzik btrm007389

btrm007389
Dane szczegółowe
Właściciel:kjfg
Kraj:Rosja Carska
Okres historyczny:brak danych
Znaleziono:wielkopolskie
Materiał awersu:mosiądz
Materiał rewersu:g.jednorodny
Wykończenie:złocony
Sygnowanie:KOPIEJKIN = КОПЬИКИНЪ
Wytwórca:KOPIEJKIN = КОПЬИКИНЪ (Санкт-Петербург)
Średnica:22.0 mm
Typ uszka:drut
Rant:●---
Profil:( - jednowarstwowy, wypukły

Występujące elementy

  • korona [zamknięta]

Przeznaczenie

  • wojskowy
Ostatnia aktualizacja: 2017-07-05 21:39
Licznik wyświetleń: 1595
Opis guzika

Rosyjski guzik wojskowy
© buttonarium.eu

Awers przedstawia tzw. koronę szefowską, czyli Wielką koronę cesarską Rosji.

Rewers sygnowany: КОПѣИКИНЪ 1 СОРТЬ ★ S.PETERSBURG ★.

Guzik znaleziono w granicach administracyjnych miasta Koło.

Przeznaczenie i datowanie
W wyniku reformy w Armii Imperium Rosyjskim, już w 1862 roku, kiedy znacznie wzrosła liczebność pułków, w pułkach których patronami/dowodzącymi byli członkowie rodziny cesarskiej, wprowadzono na mundurach guziki z Wielką koroną cesarską Rosji. Początkowo dotyczyło to tylko cesarza i cesarzowej, a od roku 1869 również carewicza i carewiczówny. W tym samym czasie kilka szkół wojskowych, którym szefował ktoś z rodziny cesarskiej, również otrzymało prawo noszenia tego typu guzików na mundurach. Były to: Nikołajewska Szkoła Inżynierska (Николаевское инженерное училище), Pawłowska Szkoła Wojskowa (Павловское военное училище) oraz Aleksandrowska Szkoła Wojskowa (Александровское военное училище). W 1904 roku guziki z Wielką koroną cesarską Rosji zostały wycofano z użycia.

Źródła
Podobne guziki Podobne guziki na stronie Buttonarium Polska
Podobne guziki Podobne guziki na stronie Исторические пуговицы
Książka Boczkowski W., Jaroszyński-Wolfram M., Gładki K. - GUZIKI Przewodnik dla kolekcjonerów, Warszawa 1999
Książka Krupop D. - GUZIKI MUNDUROWE 1792-1945 tom 1, Łódź 2011
Książka Низовский А. - Русские форменные пуговицы 1797-1917 гг., Mocква 2008
wiki Wikipedia.pl - Armia Imperium Rosyjskiego
wiki Wikipedia.pl - Imperium Rosyjskie
wiki Wikipedia.pl - Pawłowska Szkoła Wojskowa
wiki Wikipedia.pl - Wielka korona cesarska Rosji
wiki Wikipedia.ru - Александровское военное училище
wiki Wikipedia.ru - Николаевское инженерное училище
wiki Wikipedia.ru - Павловское военное училище
wiki Wikipedia.ru - Русская императорская армия
wiki Wikipedia.ru - Список полков Русской императорской армии
link www.regiment.ru - Русскоя Императорская Армия

Wytwórca: KOPIEJKIN = КОПЬИКИНЪ (Санкт-Петербург)

Rodzina Kopiejkinów pochodzi z małej wioski Panino (Панино) - gmina Chopylewska (Хопылевская волость), w okolicy obecnego miasta Tutajew (Тутаев, kiedyś Романов-Борисоглебск), siedziby odpowiednika powiatu Romanowo-Borysoglebskiego (Романово-Борисоглебского уезд), w Obwodzie Jarosławskim (Ярославская область). Miejsce gdzie była wspomniana wioska leży ok. 260 km na północno-północny wschód (NNE) od Moskwy i ok. 1350 km na północny wschód (NE) od Warszawy.

W 1840 roku Iwan Kopiejkin syn Ignacego (Иван Игнатьевич Копѣйкинъ/Копейкинъ) otworzył w Sankt Petersburgu rodzinną fabrykę guzików.

W 1858 roku odłączyli się od niego młodsi bracia: Maksym (Максим - 1818-????), Konstanty (Константин), Mikołaj (Николай) i Auksenty (Аксентий/Авксентий - 1822-1912). Powiodło się tylko dwóm braciom: Auksentemu i Maksymowi.

W 1860 roku Auksenty rozpoczął produkcję guzików na ulicy Ligowskiej 30 (Лиговская улица д.30)[1]. W 1872 roku Auksenty stał się członkiem międzynarodowego stowarzyszenia (gildii/cechu) kupców (Гильдия). W 1886 roku wyprodukował guzików za 45 tys rubli i zatrudniał 58 osób[1]. W 1903 roku Auksenty opublikował ogłoszenie w spisie kupieckich i handlowo-przemysłowych przedsiębiorstw Sankt Petersburga (200-lecie stolicy), jako: Wojskowo-oficerska fabryka guzików oraz wytłaczanych produktów metalowych mieszcząca się na ulicy Ligowskiej 42 (Лиговская улица д.42), dom własny[2]. Po śmierci Auksentego w 1912 roku produkcją guzków zajęła się wdowa po nim Eudoksja, córka Wasyla, (Евдокия Васильевна) wraz z zięciem Sergiuszem, synem Michała, Katiuszkinem (Сергей Михайлович Катюшин).

Fabryka guzików Maksyma powstała również w 1860 roku i znajdowała się na ulicy Głazowa 10 (Глазова улица д.10)[1]. W 1886 roku wyprodukował guzików za 15 tys rubli i zatrudniał 28 osób[1].

Ciekawostka
Litera ѣ została usunięta z języka rosyjskiego latem 1917 roku na mocy dekretu Bolszewickiego Rządu Tymczasowego. Fonetycznie odpowiada polskim literom: e lub ie - w zależności od sytuacji.

Ciekawostka
W Buttonarium jest guzik wyprodukowany przez któregoś z Kopiejkinów gdzie w sygnaturze pojawia się napis: НАСЛ СТА. Prawdopodobnie chodzi tutaj o wyraz: наследства (наследство), które oznacza: dziedzictwo, spuściznę. Może guzik powstał w czasie gdy umarł dotychczasowy właściciel fabryki, a jego następca chciał podkreślić, że jakaś partia guzików została wyprodukowana już przez nowego właściciela. Nasuwa się pytanie, jeśli to prawda, to dlaczego nie wstawił tam po prostu swojego imienia?

Źródła
Książka[1]Указатель фабрик и заводов Европейской России и Царства Польского, СПб 1887
Książka[2]Санкт-петербургское купечество и торгово-промышленные предприятия города к 200-летнему юбилею столицы, СПб 1903
wiki   Wikipedia.ru - Панино (Тутаевский район)
Pugoviza   www.pugoviza.ru - КОПЕЙКИНЫ
link   www.yar-genealogy.ru - Фамилии Ярославской губернии, Р.-Борисоглебский уезд, Хопылевская волость, деревня Панино

Przy opracowaniu opisu wykorzystano informacje od użytkowników oraz wnioski z analizy guzików w Buttonarium.
Jeśli chciałbyś coś dodać do tego opisu, to napisz poniżej komentarz. Nie zapomnij podać źródeł tych informacji.

Ostatnia aktualizacja: 2017-11-17 14:46
Komentarze użytkowników (0)
Brak komentarzy. Bądź pierwszy - dodaj swój komentarz.
Dodaj swój komentarz


pozostało znaków:   napisałeś znaków: